Mixed emotions

29/10/2020

Fabian mag me weer gaan “slopen”, yessss dat was een heerlijk vooruitzicht toen we de afspraak zondag avond inplanden; maar de dag zelf keek ik er blijkbaar oprecht niet meer zo enorm naar uit. 

Eenmaal aangekomen bij Studio Watts eerst snel even omkleden en melden bij Fabian; bij de vraag hoe het met me gaat, antwoordde ik verrassend eerlijk: gaat niet super goed, eigenlijk best wel heel kak om eerlijk te zijn... (reden is bekend, maar deel ik liever niet online).

Fabian luisterde oprecht en eerlijk; gek eigenlijk hoe open ik durf te zijn bij iemand die ik slechts van 4x trainen ken. (Vanaf dag 1 eigenlijk al). Zijn woorden toonden oprecht begrip en inleving en zijn schouderklopje was super welkom. Zou er geen corona zijn denk ik dat ie mijn een knuffel had gegeven, of is dat toch wishful thinking? Anyway, zijn laatste woorden die ik mij herinner waren, “Elwin, we gaan je hoofd lekker leeg maken” 

Auwwww....pfffff, zucht kreun, pfffff etc etc, ruim 45 minuten later. Hoofd idd helemaal leeg, ben volledig gevloerd, maar o zo super voldaan eindig ik mijn laatste set. Terugkijkend naar mijn cardiogram van 45 min sporten zie ik 29min HIT en 11min medium training met ongeveer 5 min rust. Met andere woorden, was wel even heel zwaar voor mij, maar ook echt fijn om zo mijn hoofd leeg gekregen te hebben. Was me thuis op de bank zittend niet gelukt. 

Dus dank Fabian, zowel voor de training als het zijn van een goed en fijn mens op een moment dat ik het ook even nodig had.

“Help, waar zijn m’n armen?”

14/10/2020

Pfffff, spijt, enorme spijt, why oh why heb ik toch die plaatjes met Rik gedeeld :(

Helemaal gesloopt, 4 dagen spierpijn en Rik in mijn dromen minimaal 4x verkettert; dat somt mijn gevoel wel op na de heftige training van Rik afgelopen week maandag.

Nu begrijp ik dat mijn onderlichaam (lees benen) wel wat kan/kunnen hebben, maar akelig duidelijk is nu wel geworden dat mijn bovenlichaam de “zwakkere schakel”; dat heb ik proefondervindelijk mogen ervaren. 

Na wederom bijna 20 min in de HIT zone gezeten te hebben was ik er werkelijk helemaal klaar mee… en ja, dit klinkt als een zeur momentje, maar damn, deze training heb ik gevoeld. Werkelijk tot bijna 4 dagen na de training spierpijn ervaren; deels echt vanwege de zware training (pull/chin-ups - wat ik niet goed kan dus hulp krijg van elastische banden), maar ook 4x20 pushups met langzaam laten zakken naar de vloer, in combinatie met deadlift (en ook daar 40kilo langzaam laten zakken) hebben mij volledig gesloopt. 

De laatste oefeningen (setje rug en schouder) ervaarde ik bijna als lekker, zo zwaar waren de voorgaande 4 oefeningen. 

Toen ik Rik afgelopen week tegenkwam en vertelde over mijn heerlijke spierpijn, kwam ook daar weer zijn gezonde kijk op lichaam en geest naar boven… ik ervaar momenteel stress en drink helaas te weinig water de dag na de training; hetgeen uiteraard resulteert in bagger herstel. 

Deels ben ik zelf verantwoordelijk voor een betere afvalverwerking voor het goede herstel en deels “haat ik Rik” nog steeds intens, al was het maar voor zijn eeuwige grijns, daar waar ik met pijn en bezweet lichaam het pand verlaat. 

Ik kijk er naar uit om weer eens wat met mn benen te mogen gaan doen; benen testen en slopen… lekker aan een gewichten mogen trekken en wegduwen, explosief even alles eruit knallen & Rik wederom “verketteren” in mijn slaap, maar dan nu wel heel veel water drinken en in beweging blijven. 

Als je dit ziet wil je mij toch alleen maar meer “pijn” doen ?!

06/10/2020

Tot nu toe is er in mijn training wel verschil gebleken tussen de opdrachten van Fabian en die van Rik. De leuke app Cardiogram (gekoppeld aan mn iWatch) maakt één en ander op een leuke inzichtelijk. 

Vooralsnog heb ik geen specifieke voorkeur, bij beiden krijg ik ruim 20min high intensity van de 45 min training. Dat is bijna de helft; en II kan me geen momenten herinneren bij m’n oude sportschool waar ik dergelijke resultaten behaalde. Hoogstens bij deadlifted en squaten (altijd aan t begin van het trainen) zal ik hoog in m’n hart zones hebben gezeten; om daarna weer terug te vallen op “easy does it”. Vooral dat laatste is hier gewoon geen optie; 45 min gaan en pas dan weer rusten. 

Alle spieren weer eens goed te voelen is echt enorm fijn, wat mij betreft de komende periode vele avondjes “stuk op de bank” door pittige Studio Watts trainingen onder goede begeleiding en aanmoediging van Fabian & Rik 

Heb onderstaande overzichten gedeeld met Rik; of dat slim is ga ik de eerst volgende keer wel merken ;)

“W”Auw

30/09/2020

Fabian, die houdt wel van aanpakken... dat was me al duidelijk dus met volle moed en veel enthousiasme meld ik mij ook deze keer bij hem voor de avondtraining. Zoals eigenlijk wenselijk en wat mij betreft “hoe het hoort”, maar dus zeker niet gebruikelijk in veel sportscholen, word ik wederom super spontaan en hartelijk onthaald. Een check of alles goed gaat en of ik nog last heb van mijn valpartij op de fiets.

“Heb weer een leuk programmaatje voor je”, dat hoor ik 'm nog zeggen. En ongeveer 45 minuten later sta ik trillend op m’n benen na te genieten van deze workout. Echt heerlijk om te voelen dat de benen ook weer eens lekker aangepakt zijn. Heerlijk aan touwen trekken, gewichten schuiven, trekken en duwen. Wow, it feels good to be alive. 

Het mooie en fijne van de training bij Studio Watts is dat je echt goede begeleiding krijgt. Gedurende de hele 45 minuten wordt er goed naar je houding en je uitvoering gekeken en waar nodig gecorrigeerd. En een continue aanmoediging voor iedereen die bezig is. 

Tijdens een training doe je ongeveer drie tot vier oefeningen per setje, drie á vier setjes per keer. Allemaal verschillende spiergroepen, verschillende tempi en verschillende herhalingen. Trust me, zo'n workout haal je never nooit niet in een traditionele gym. Al was het maar dat je continu moet wachten op een ander, maar ook omdat er eigenlijk veel te veel tijd verloren gaat aan “kletsen” en je jezelf daarnaast vaak ook nog eens veel te veel tijd geeft om te rusten. “Rusten? Rusten doe je thuis. Hier sporten we!” 

Ik krijg een enorme boost van de training en voel me fit, terwijl dit pas de derde keer is na vijf maanden stilstand. Mijn spieren krijgen op een gezonde en begeleidende manier weer aandacht en daar waar ik “auw” dacht te gaan krijgen - spierpijn - , bleef het bij een “wauw”: wat een fijne training was dat! Bring it on, next week I want more. 

Enige nadeel is wel dat ik altijd helemaal zeiknat naar huis ga. Ik zweet werkelijk als een otter - maar dat schijnt ook wel weer goed te zijn

Next Corona golf….

20/09/2020

Week 9

Ja, deze week zijn de regels weer aangepast, eindelijk een restaurant gevonden waar ik met mijn voorwaarden uiteten kon met vrienden zonder het keto proces in de weg te zitten. Sluit de hele horeca. Ik had al lang getwijfeld of ik het wilde, want als je gezellig met elkaar aan tafel zit is het zo makkelijk om te denken, ach wat maakt deze ene keer toch uit, morgen weer een dag. Dus op naar plan B, ‘’keto night’’, kom maar eten. Voor mij ook geen verleiding of druk, gezellig avond gehad en ze vonden het lekker. Voorlopig krijg ik geen gekke gezichten of ‘’dat zal zeker niet altijd lekker zijn’’. Ondanks al de ellende die corona nu met zich meebrengt en waar mensen onder te leiden hebben, was dit een leuk alternatief. 

My god, in tijdens heb ik me niet zo beroert gevoelt na een training. Zojuist, een lekkere intensieve kickboks training gedaan, voelde ook echt goed. Na de training zei ik voor de grap ach als ik weer op adem ben kan ik nog wel een training, maar gek genoeg voelde het ook zo. Nog even een tijdje op de fiets gezeten voor de glucose, die was flink gestegen 19,6 een normale waarde hoort tussen de 4,5 – 8,0 mmol te zitten. Het gekke was dat ik er nog niet veel last van had, maar zakken deed de glucose nog niet. Eenmaal een uurtje thuis, kwam de klap, misselijk, hoofdpijn en ik proefde en rook aceton. In al die weken geen last van gehad, en nu ineens was het daar. Dacht toch eens even kijken op hoeveel de ketose ik zit… 3,8 en ik vond het toch een beetje spannend het laatste wat ik wilde was doorstijgen naar een ketoacidose. Na insuline, nachtrust en veeeeeel water, was ik weer terug de volgende dag. 

Alle begin is moeilijk deel II

16/09/2020

En zo hoor je ruim 2 maanden niet van me. Drie weken vakantie en dan 4 weken weer sporten geeft me voldoende stof om mijn nieuwe update te vullen. Want ik heb natuurlijk vakantie gevierd zoals veel mensen dat doen. Relatief veel eten, zeker teveel drinken en als het even kan weinig bewegen. Natuurlijk zijn er momenten geweest waarop ik veel heb gewandeld, gezwommen en zelfs een poging tot windsurfen heb gedaan. Maar dat is natuurlijk niet voldoende om alles te compenseren. Het was wel goed om even wat minder te bewegen. Ik merkte dat er wat kleine pijntjes waren ontstaan die, bij 4 keer sporten in de week, niet echt de tijd krijgen om bij te komen. Maar bij terugkomst in Studio Watts was ik ervan overtuigd dat het zwaar bergafwaarts was gegaan met me.

Dat viel mee! De oefeningen kwamen redelijk soepel, en de techniek was ik gelukkig niet verleerd. De eerste week kwam ik dus goed door. Alleen in de tweede week, kwam ik er samen met Fabian achter dat ik mijn grenzen niet meer opzocht.

Ik doe dit om beter te worden, sterker. Als ik dan mijn grenzen niet opzoek, dan word ik ook niet beter. Je moet er echt wat voor doen. Dus de laatste drie weken, hebben Fabian, Rik en ikzelf ervoor gezorgd dat we die grenzen iedere training weer opzoeken. Liever 10 ‘reps’, technisch goed, dan 15 op een te laag niveau. Ik word weer, als in het begin, uitgedaagd om de grenzen op te zoeken. En het was zwaar de afgelopen 3 weken, maar ik voel me er beter bij. Het is duidelijk dat alle begin moeilijk is.

"Stilstaand” vallen & weer opstaan

14/09/2020

Je denkt, begin de dag goed; ga fietsen en ‘s avonds weer lekker sporten bij StudioWatts.

Na 20km lekker in het zadel gezeten te hebben, kom ik aan bij een stoplicht in Zeist en ships, vergeten m’n voeten te ontgrendelen van de SPD clips... Oh boy, auwwwwww, kak daar ga ik. Stilstaand gevallen op m’n metalen heup, niet fijn :( 

Geschrokken en enigszins beduusd stap ik weer op de fiets maar al na 30 seconden schiet er toch een lichte paniek in mij en kwam de schrik er even goed door. 

En toen? Toen best wel een gekke reflex, ik ging Rik bellen, don’t ask me why, maar ik deed precies dat.

Rik “Hey Elwin, hoe gaat ie?” 
Elwin “kak, ben net met de fiets gevallen op mijn linker heup; denk niet dat ik kan gaan sporten vanavond”
Rik “heb je schaafwonden & beweegt alles nog?” 
Elwin “ja”
Rik “mooi, rustig gaan doorfietsen en vanavond lekker proberen te komen. Houdt die spieren warm en bewegen die boel”
Elwin “ik zie wel, laat het je weten. Nu eerst maar naar huis”

Toch nog wel geschrokken en nog steeds enigszins aangeslagen stap ik weer op de fiets en probeer mezelf staande te houden.

Gevallen in Zeist & weer opgestaan. Nu eerst via de KNVB door naar Austerlitz en naar huis, al knallend die heuvelrug op en ook weer af, de Treek door en feeling good, very good. 

Had blijkbaar echt even de “Rik push” nodig om door te gaan, en nee, belde niet m’n liefje of een fiets maatje, nee het werd Rik. 

Thuis neem ik een warm bad en na een korte periode van rust schuif ik aan bij StudioWatts. 

Fabian (1ste keer les van hem) vraagt me wat ik wil en waarom ik er ben; futselt in een mum van tijd een training voor me in elkaar en hup, daar ga ik. Helaas wel met knallende koppijn, kan van de val komen, of te weinig gedronken. Schema wordt on the spot aangepast en maak mn 45 min al zwetend en puffend af. Lekker, feeling good and motivated 

Op naar de volgende les, alleen liever dit keer niet vallen; dus morgen de dag lekker met een wandeling beginnen...

De sportieve draad weer oppakken, maar dan anders

07/09/2020

Sporten, je zou zeggen het is net als fietsen, je verleerd het niet, maar toch is er iets dat het anders en dus lastig maakt. Een tijd niet sporten en damn, wat is het een enorme uitdaging en moeilijk om weer lekker te beginnen en eigenlijk de draad weer op te pakken waar je hem gelaten hebt. Je verliest kracht en motivatie - daar waar je het fietsen gewoon weer zonder moeite kan oppakken. 

In mijn geval is het niet veel anders, na jaren, met plezier gesport te hebben bij een gym in Amersfoort - en ja, veelal met wat vallen en opstaan in motivatie - kwam Corona om de hoe kijken. “Sportschool dicht, gesloten tot nader orde” - enfin, alle opgebouwde fitness en spieren zakten af naar niveau 0, helemaal finito, alle behaalde resultaten naar de maan. Na een paar weken (maanden) thuis zitten (gedurende welke ik overigens wel heel veel gewandeld en gefietst heb) moest het er toch weer van komen; sporten, maar dan dit keer anders, heel anders. 

Op leuke en spontane wijze kwam ik in contact met Rik (en zijn lief Lee), na de gebruikelijke koetjes en kalfjes werd al snel duidelijk dat Rik een speciale kijk heeft op de wereld, voedsel en bovenal je lichaam. Ik werd oprecht benieuwd naar hoe het zou zijn om bij een gedreven specialist te trainen en weer eens fysiek bezig te zijn.

Met mijn linker heup prothese - die inmiddels ruim 16 geleden geplaatst is - wil ik heel graag goed en sportief bezig zijn; maar wil de heup ook graag ontzien / sparen - zodat ik de om de hoek toekijkende vervanging, zo lang mogelijk kan uitstellen. Alle heupen slijten, maar de mate waarin en de snelheid waarmee ben je zelf deels verantwoordelijk voor. 

Rik nam goed de tijd om te kijken en te luisteren, wat kan ik met mijn heup) en waar gaan we naar toe. Het eerste dat hij zei is “we gaan je lichaam weer laten geloven dat je meer kan dan dat ie denkt dat ie kan”, m.a.w. in plaats van metalen heup ongemerkt ontzien - deze juist gelijkelijk aan sterker maken en weer de benodigde kracht geven om er langer van te kunnen “genieten” - pijnvrij en daar waar kan “zorg vrij”. 

Ik heb inmiddels een aantal trainingen gehad en merk werkelijk in alles dat mijn lichaam behoorlijk lui is geworden - maar ik merkte vooral ook - dat ik bij alle oefeningen die ik onder begeleiding doe en waar ik niet aan mijn lot wordt overgelaten - een super goed gevoel over hou; het moment dat ik weer naar huis ga en of de volgende dag weer eens lekkere spierpijn heb, kijk ik eigenlijk al weer uit naar de volgende training. 

En ook al is dit alles nog maar het begin, ik weet 100% zeker dat ik hier op mijn plek zit en de oefeningen - die uiteraard meer en meer van mij zullen gaan vragen - mij weer vertrouwen zullen gaan geven en ik meer en meer op mijn linker heup en gehele lichaam kan en durf te doen.  

Naast sterker te willen worden wil ik ook iets met mijn gewicht, er mogen zeker wat overtollige kilo’s van af, zodat die onnodige extra kilo’s ook mijn prothese minder zullen gaan belasten. Rik heeft al een tipje van de sluier opgelicht - en het is nu aan mij om deze verder op te doen laten lichten. Genieten van lekker eten is fijn, maar genieten van lekker eten in een goed, sterk en gezond lichaam is nog fijner. 

Ik maak inmiddels al reclame voor Rik en zijn manier van doen en denken, heb zelfs bijna een paar mensen zo ver om ook een keer te komen gaan sporten. Hoe meer zielen - die allemaal met hetzelfde bezig zijn - gezond blijven door zowel fysiek als mentaal je zelf uit te dagen - hoe meer vreugd. Maar de grootste reden om meer mensen te laten sporten bij Rik is vooral dat hij met zijn manier van doen, mensen (moi inclus) helpt en sterker laat worden, op een gezonde, verstandige en uitdagende manier.  

More to come, ik ben er nog lang niet, maar ben wel on the road again… 

Rik weet elke keer wel weer iets nieuws…

15/08/2020

Week 8

Zoeken buiten je comfortzone en anders denken. Nou dat is zeker iets wat kenmerkend is voor Rik. Zo kwam hij deze week met iets nieuws om de bloedsuikers nog minder te laten pieken tijdens en na de trainingen. Meer cardio en de hartslag op een constant niveau houden, klinkt makkelijk zou je zeggen. Dus voor de training vol goede moet op de ‘fiets’, voor 2,5 minuut. Ja, blijf het nog steeds lekkerder vinden om er voor, dan er op te zitten maar goed ik doe het. Maar dan ook nog 2,5minuut na de training, zo die had ik de eerste keer toch echt onderschat. Deal nu is dat het welke week iets wordt uitgebreid, tot ik ja ja 5 minuten voor en na de training de fiets vol houd… Al schrijvend zit ik nu te lachen, omdat het aanvoelt alsof dat wel heel optimistisch is en niet gaat lukken. Stukje mind set, wordt er steeds beter in, maar van tijd tot tijd verval ik weer in oude gewoonte, ‘’ maar dat kan ik toch niet!’’. Let’s get the good spirit going!

Bijhouden van voeding

08/08/2020

Week 7

Elke dag bedenk ik netjes vanuit de tig recepten 3 hoofdmaaltijden, het wort makkelijk gemaakt doordat de koolhydraten er naast vermeld staan dus enkel alleen optellen tot 30 gram. Maar dan komt het tweede, het invoeren van het geen wat ik dan echt heb gegeten. Het klinkt zo makkelijk, maar toch heb ik elke keer weer die strijd om ingrediënt voor ingrediënt het voedingsdagboek in te vullen, want de meeste bestaande recepten in het voedingsdagboek komen niet overeen. Elke dag schuif ik het voor me uit, tot dat de week om is, en ik in mijn kookboek allemaal memoblaadjes tegen kom met maandag 28-09 ontbijt…. Of avond 1-10. Nog steeds niet ontdekt na 7 weken waardoor dit sneller kan zonder dat het zich ophoopt. Tja, snelste is eigenlijk om het elke dag even bij te houden, maar blijkbaar leer ik het nog niet en blijf ik het opsparen ☹

Ik sporten? Ik zou wel gek zijn!

06/08/2020

Lees het verhaal van Anko van der Ziel

Het begin

Toen ik twee jaar geleden bij Rik begon, was ik te zwaar en had ik weinig vertrouwen in mijn eigen lichaam. Geplaagd door een chronische spierontstekingsziekte had ik na de kleinste beetjes beweging al veel last van spierpijn en was ik vaak erg moe en kon soms amper opstaan zonder extra houvast te zoeken. Ik sporten? Ik zou wel gek zijn, maar toch begon het na een bezoek aan de toenmalige buren, restaurant Rauw, weer te kriebelen. Vroeger was ik al vaker bij diverse sportscholen geweest voor fitness en krachttraining, ook had ik al vaker hard gelopen. Maar van dat alles was op dat moment weinig gaande. Na toch de stoute schoenen weer te hebben aangetrokken en er eens heen te gaan voor een kennismaking werd gezegd dat ook ik weer fit zou kunnen worden met de juiste begeleiding. 

De eerste trainingen waren een ramp, en geweldig tegelijkertijd. Ik kon weer sporten en was aan het einde helemaal gesloopt. Er waren trainingen bij waarna ik amper mijn armen nog op kon tillen zo zwaar voelden ze aan. Tegelijkertijd vond ik dat heel raar, want de training opzich was toch niet zo zwaar met een paar 2kg dumbbells.

Vooruitgang

Telkens weer gaf Rik kleine correcties bij bewegingen, waardoor ze nog beter te voelen waren in de juiste spieren. Langzaam maar zeker begon ook het gewicht toe te nemen, maar altijd de focus op de juiste beweging en de juiste houding. Omdat ik in het verleden al vaak mensen verkeerd had zien trainen, vond ik dit erg fijn en ook heel belangrijk. 

Telkens weer kwam er een klein beetje gewicht bij, en naast de groepstrainingen, ging ik ook vaker zelfstandig trainen. Het vertrouwen kwam weer terug en, met de aanwezigheid van Rik, toch nog af en toe een kleine correctie in houding of beweging. Af en toe ging een beweging nog helemaal niet goed, en dan gaf hij heel duidelijk aan waar dat door kan komen en hoe je dat beter kan maken. Soms op geheel onverwachte wijze, waarbij je last van je schouder hebt, maar je onderrug met een foamroller moet behandelen 'want daar zit de blokkade'. Dit soort kennis en aanwijzingen is ontzettend waardevol en daarmee zorgde Rik er beetje bij beetje voor dat ik nog meer vertrouwen in mijn lichaam kreeg. 

Omdat naast meer vertrouwen (en meer kracht), ook afvallen een wens/doel was, vroeg Rik mij om gedurende een bepaalde tijd mijn eetgewoonten eens bij te houden. Hij gaf aan dat de winst waarschijnlijk niet meer met nog meer sporten te behalen was (ik sportte inmiddels drie keer per week). Hieruit kwamen inzichten naar voren over tekorten aan bepaalde voedingsstoffen die vrij eenvoudig op te lossen zijn. Met een aantal kleine aanpassingen in mijn voedingspatroon op basis van tips van Rik werden zaken als energie en herstel goed aangepakt, verdere gewichtsafname (nog) niet, maar dat was alleen door mijn eigen toedoen.

Het einde...

En toen kwam het corona tijdperk in 2020, een tijd waarin je toch wat meer gaat nadenken over doelen en wensen, en tijdens dat nadenken kwam CrossFit in beeld. De combinatie van kracht, conditie en totale uitputting na een workout (net als de eerste keren bij Rik). Dat leek mij toch wel 'next level', een nieuwe, extra grote uitdaging. Zo gauw de overheid de lockdown voor sportscholen (deels) had opgeheven ben ik eens gaan kijken bij een CrossFit box in Amersfoort en heb ik een proefles genomen met in mijn achterhoofd nog steeds de vraag "Kan ik dit wel aan?". Nu, een maand bezig met CrossFit is daarop het antwoord een volmondig "JA!".

Daarmee ben ik Rik ontzettend dankbaar omdat hij altijd wees op de juiste techniek en de focus daarop, mij daarmee het vertrouwen heeft teruggegeven in mijn eigen lichaam en met de overdracht van kennis, mij nu de juiste basis heeft mee gegeven om verder te gaan dan ik ooit had durven hopen toen ik bij hem begon.

Vooral doorgaan

24/07/2020

Inmiddels zijn we ongeveer 6 maanden bezig. Op 1 week vakantie na, ben ik onafgebroken iedere week 3 keer aan het trainen. Ik zie vooruitgang in de gewichten die ik trek, duw en til, maar het zijn kleine stapjes. Waar ik aan het begin van mijn fitness sessies misschien 2 keer, met de juiste techniek, kon opdrukken, kan ik dit nu minimaal 7 keer. En vaak dan ook meerdere reps. Ook nieuwe oefeningen gaan me direct beter af, omdat de techniek er vrijwel direct goed inzit. Natuurlijk maak ik nog steeds fouten en probeer ik soms teveel, maar de begeleiding door Rik en Fabian zorgt voor een directe correctie. Zinnen als: “Het goed uitvoeren van een oefening is belangrijker dan het aantal keer dat je het doet, het gaat om spieractivatie!” zijn inmiddels bekende kost voor mij.  

Trots, de bloedsuikers zijn omlaag!

28/06/2020

Week 1

Ik was een beetje gespannen hoe het mij zou afgaan. Diabetes, hoe zouden mijn bloedsuikers gaan? Dag twee en ik scan veel vaker ook omdat ik mijn lichaam nog niet goed genoeg vertrouw om te weten wat er gebeurt met mijn bloedsuikerspiegel. Tot mijn verbazing zie ik ’s avond het lijntje redelijk stabiel binnen de groene balk en niks hoeven bij ‘bolussen’ de hele dag. Met een triomfantelijk gevoel dacht ik als dit alles is, moet het mij lukken. 

En ja hoor, het ging niet vanzelf de eerste week, maar mijn insuline pomp ging naar 90%. Af en toe een kleine piek maar dit was nog te overzien. Geen dramatische emotionele wisselingen.  Ik heb rust, hoewel je zou denken dat er heel veel aandacht naar je eten zou gaan als je je dieet verandert, was dat eigenlijk best eenvoudig omdat ik mij verzadigd voelde en het kookboek helpt met heerlijke recepten waarbij ook het aantal koolhydraten, vetten en eiwitten per maaltijd staat genoteerd, scheelt aardig wat rekenwerk!

Het afgelopen jaar

21/06/2020

De zomer van 2019 had ik eindelijk school afgesloten. Met de diplomering in het vooruitzicht was ik op zoek naar een leuk jurkje dat ik kon aandoen. Dit was voor mij een keerpunt om te beseffen dat ik echt actief weer iets moest gaan doen om gewicht te verliezen, weer lekker in mij vel te zitten en misschien de bloedsuikers weer gereguleerd te krijgen. Om de daad bij het woord te voegen heb ik gekeken naar PT ipv van het oude bekende sportschool abonnement om 1 maand actief te gaan en het weer te laten verwateren. Zo ben ik bij Rik beland. Terug kijkend op de eerste paar maanden, en waar mijn conditie vandaan is gekomen is het een wereld van verschil. Van buitenadem de trap op lopen en minimale beweging laat staan sporten, naar 2-3 x per week intensief sporten.  

Maar halverwege begon de frustratie toe te slaan, het afvallen liep niet naar mijn zin. Te langzaam, soms had ik ook het idee dat ik niet afviel ondanks alle inspanningen. Ik heb verschillende diëten geprobeerd, koolhydraatarm, eiwitverrijk, meer vetten noem het maar op. Zo ben ik op advies van Rik terecht gekomen bij Vanessa, een hormoontherapeut. Ik was heel benieuwd of ik samen met Vanessa wel de juiste knop kon vinden van mijn lichaam om weer in het gewichtverliesproces te komen. Na 2 maanden elke week wegen/meten, netjes alle recepten en voedingsschema opvolgen en geen enkele voor- of achteruitgang, kwam ik tot mijn eigen diepte punt waarop ik dacht waar doe ik het voor, waarom lukt het niet. Na driekwart jaar gaat er nog niks af in kilo’s. Zie ik in de spiegel niet wat ik wil zien. Aan motivatie of zelfdiscipline ligt het niet, ik heb mezelf er helemaal voor gegeven….. Alleen voelt het alsof mijn interne systeem het niet te willen opgeven en te willen luisteren…  

Sinds een tijdje heb ik kickboksen opgepakt. De eerste warming up voelde al aan als een les, laat staan hoe ik de eerste les heb overleefd. Van de week had ik het besef moment dat ik zei, nee hoor ik kan nog wel een rondje combinaties doen. Niet verwacht dat uit mijn mond te horen 😊 Al snel kon ik niet meer zonder deze zware maar heerlijke lessen. Hoe zwaar het is, het geeft mij een kick en ik voel mij er uiteindelijk alleen maar enorm goed door.  

Als ik nu foto’s terug kijk van een jaar geleden zie ik duidelijke vooruitgang waar ik blij van wordt. Toch blijven de cijfertjes op de weegschaal mij dwars zitten omdat ik daar geen verandering in zie. Ik hoor wat anderen tegen me zeggen, goh wat zie je er goed uit, je moet veel kwijt zijn geraakt. En het enige waar ik aan denk is nee, qua kilo’s zit ik bijna op het zelfde en het kunnen niet allemaal spieren zijn! ☹  Zo is het nieuwste plan ontstaan, het Keto-dieet. Spannend, maar met veel hernieuwede motivatie ga ik hier volgende week mee starten (17 augustus). Kookboek staat klaar, alle do en dont’s zijn door besproken. Alle metingen zijn ingevoerd, foto gemaakt, klaar voor de start! 

Holy sh*t!

31/07/2019

Ook vandaag heb ik weer andere oefeningen gedaan. Als warming-up zijn wij weer begonnen met lopen en hebben dit vervolgens weer uitgebreid met extra gewicht op mijn schouders. Dit ging goed!

Tijdens deze training moest ik in 1 keer even gaan liggen. Ik dacht dat mijn schouders gekraakt werden maar nu was het een keer iets anders. Mijn bilspieren zijn los gemaakt. Holy sh*t, dit doet pijn! Mensen die wel eens naar de chiropractor zijn geweest of naar een masseur weten welke drukpunten dat zijn. Als deze drukpunten vast zitten moet je die echt een keer los laten maken. Om dit zelf soepel te houden raad ik je aan om van die masseerballen te kopen. Deze kun je ook makkelijk op vakantie meenemen.

Ondanks de hevige pijn en na 3 dagen met blauwe plekken rond te hebben gelopen, heeft het wel geholpen. Ik merkte met lopen dat het soepeler ging.

Gewoon lopen

28/07/2019

Na de ademhalingsoefeningen zijn we nog iets anders gaan doen. Lopen. Ja gewoon lopen, waarom? Omdat je bij het lopen alle spiergroepen gebruikt en lopen cruciaal voor je rug is.

Als ik een tijdje in de auto heb gezeten kan ik niet normaal de auto uitstappen. Ik voel mij dan erg stijf en heb altijd last van mijn rug. Dit geldt ook voor te lang zitten achter mijn bureau. Als ik te lang heb gezeten kan ik door de hernia uitstraling krijgen in mijn been en soms (zeker toen ik net ontdekte dat ik een hernia had) in mijn voet! Omdat je last hebt, kan je tijdens het lopen een andere houding aannemen. Dit is niet goed natuurlijk. Om de pijn te verlichten haal ik mijn schouders een beetje op, dat ziet er verkrampt uit kan ik je vertellen. Tijdens deze training kreeg ik een barbell op mijn schouders van 20 kilo. “Loop maar even heen en weer”, zegt Rik. Door wat extra gewicht op je schouders te doen voel je de demping in je rug. Rik legt helemaal uit wat het doet met je rug als je aan het lopen bent. Dit tekent hij ook voor je uit zodat je er een beeld bij krijgt.

Bewegingen

12/07/2019

Na dit intakegesprek zijn we oefeningen gaan doen. Kantel, buig en draai bewegingen. Mijn haren gingen recht overeind staan toen ik deze woorden hoorde. Deze bewegingen heb ik in tijden niet kunnen doen zonder pijn. Maar toch zijn dit de oefenen die elk mens moet kunnen doen.

Rik legt stap voor stap uit hoe je het moet uitvoeren en laat zien welke spiergroepen je gebruikt. Voor een aantal oefeningen heb ik een foamroller moeten gebruikt. Bij deze hele simpele bewegingen kreeg ik al meteen reactie in mijn rug en werd ik er gelijk chagrijnig van. Deze pijn wil ik niet meer voelen! “Dit hoort er nou eenmaal bij”, zegt Rik. Hij vertelde dat het vanaf nu alleen maar beter gaat worden. Ik moet dat vertrouwen nog krijgen... Maar goed dit is pas de eerste training en ik kan niet verwachten dat binnen 1 les alles over is. Je moet het echt de tijd geven.